انتخابات  دهم در زمانی برگزار می شود که همه ما از بلند پروازی های نیرویی تند رو و رادیکال و غیر متعهدی به نام محود احمدی نژاد ناراضی و نگران هستیم.

در این پست قصد ندارم که از تحریمها و پول نفت و روابط بین المللی و قطعنامه هایی که پی در پی علیه مردم ایران صادر شد و میشود  صحبت کنم.

 به عنوان کسی که ادعای دگر اندیشی و نو گرایی دارد و سعی میکنم که هر روز بهتر از دیروز به این ادعا جامه عمل بپوشاند  نظرم این است:دوستان- به کلی در این مدت گزینه تحریم و چیزی شبیه این از ذهن من و شاید خیلی ها حذف شده باشد.من به صراحت عرض میکنم که تصمیمی که من گرفتم تحت تاثیر تبلیغات نامزدهای یا رسانه ملی  نیست.رای من به عنوان جوانی که به آینده معتقد است و راه تعالی را فقط و فقط اصلاحات میداند و اصلاحات هم به غیر از رای دادن به کاندیدای اصلاح طلب و پیاده سازی خط مشی های فکری آنها مقدر نیست.

حال میخواهد شعار بدهند میخواهند رای جمع کنند.میخواهند عمر رژیم را افزایش دهند و و و و

در کل باید شرکت کرد و به اصلاحات رای داد .به نظر من اصلاحات آقایان کروبی و موسوی از یک جنس است.وجود این دو مهره برای بهتر کردن اوضاع برای باز پس گیری حقوق پای مال شده زنان.برای آزادی زندانیان سیاسی برای بهبود دمکراسی و آزادی بیان و حرکت به سمت سکولار شدن و اسلام سیاسی نداشتن.برای پیشبرد نسبی اقتصاد فلج .برای بهتر شدن روابط با کشورهای دیگر.(چون به غرب و شرق معتقد نیستم نمیگویم کشور های غربی)به یک اندازه لازم و اضطراری است.

در مدت تبلیغات نامزدها حرفهایشان را شنیدم.در ستادها به واسطه دوستانی که زحمت می کشیدند حضور داشتم (فقط برای دیدن اوضاع).تقریبا حرفهای مهندس موسوی و آقای کروبی را قابل شنیدن دانستم و همین برایم کافی بود که حرفهایی که توسط اطرافیان آقایون از جمله آقای عباس عبدی یا در ستاد مهندس موسوی آقای خاتمی بیان شد قابل شنیدن و تامل بود. بیان حرفهای ممنوعه خودش پیشرفت و مبین این بود که چرخ اصلاحات میچرخد حتی پر شور تر و جسورانه تر از قبل.

 همین که سکولار تر میشوند.همین که فرهنگ جانی میگیرد .کتاب جانی میگیرد.باور کسی را زیر سوال نمیرند.همین که برخوردها کم میشود همین که دست نیروهای به اصطلاح اقتدار گرا و اصولگرا و رادیکال و متحجر کوتاه می شود .همین که چهره ی رییس جمهور کمی قابل دیدن می شود.همین که اطرافیانشان به نسبت جمهوری اسلامی دگر اندیشند .همین که از تیره جانورانی چون سعید امامی و بعضی از آقایون   و غیره و غیره نیستند.

ما در کابینه کدیور را داریم عبدی را داریم.کرباسچی را داریم.کولایی را داریم خاتمی ها را داریم عبادی ها حمایت کرده اند.هنر مندان حمایت کرده اند کارگردانانی که تا به حال اجازه حضور در صحنه را نداشتند. کافیست که اوضاع بهتر شود.همین که می شود در دوره اصلاحات حرفهایی زد که در حال حاضر نمیشود زد یعنی پیشرفت. یعنی از ۰ به ۱ میل کردن.یعنی تابع صعودی رسم کردن.

اینها تمام دلایلی است که از اصلاحات حمایت خواهم کرد.به گونه ای که نه دل آهوی بی جفت بلرزد و نه این دل لا ماندگار بی درمان.

شما راهی به غیر از اصلاح ذره ذره و مهار تحجر سراغ دارید؟

اگر جواب مثبت میدهید آن راه را برایم بازگو کنید.

                                     از همه شما صمیمانه ممنونم حتی حال که تعدادتان کم است

                                                                                 ارادتمند شما:سپهر.خ