به یاد خاطرات تلخ و شیرین.به یاد آن روزگاران به یاد آن شبها.به خاطر آن همه وهم.برای آن همه نزدیکی.آن همه احساس عجیب.به خاطر آن همه سر در گمی. برای آن همه شهر گردی آن همه تصمیم . آن همه قرص.آن همه دود .سیگار .مشروب .مستی برای آن همه یاد .خیال .دوری .انتظار .وصال.به خاطر آن همه گیجی .گمی.ناراحتی.به خاطر آن همه تغییر آن همه پیشرفت.آن همه عشق.به خاطر آن همه سرما آن همه گرما.حرفهای سرد. تلخ. شیرین. گرم.

من با همین چند کلام ساده دنیا ی اطراف را شناختم و نجات پیدا کردم از ..........نامش را نمیدانم از چه؟چیز تازه اگر یافتی بر این(.....)اضافه کنید.

۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

کهکشان ها کو  زمینم؟

زمین کو وطنم؟

وطن کو خانه ام؟

خانه کو مادرم؟

مادر کو کبوترانم؟

معنای این همه سکوت چیست؟

من گم شدم در تو یا تو گم شدی در من .ای زمان؟

کاش آن روز هرگز از درخت انجیر پایین نیامده بود کاش.

۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

شب در چشمان من است به سیاهی چشمهایم نگاه کن

روز در چشمان من است به سپیدی چشمهایم نگاه کن

شب و روز در چشمان من است به چشمها ی من نگاه کن

پلک اگر فرو بندم جهانی در ظلمات فرو خواهد رفت

۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

دم به کله میکوبد و شقیقه اش دو شقه می شود

بی آنکه بداند حلقه ی آتش را خواب دیده است

عقرب عاشق

...............................................................

چه دوست داشته باشم چه نه .چه بخواهم فراموششان کنم چه نخواهم . اینها همین چند خط به ظاهر ساده  تمام گذشته و آینده من هستند .همین چند خط و شرایط آن روزگاران سبب است که حال  من اینجا باشم .**(آنان که میشناسندم میدانند به کدامین بهار گریستم و به کدامین زمستان دل به هر چه پری بی گمان خلوت نشین دل ساده دادم.)**

 

(**): از مجموعه  شعر سال ۸۷  از سپهر.خ

 

از همین جا مراتب همدردی خودم را با خانواده مرحوم امید رضا میر صیافی وبلاگ نویسی که در زندان اوین جان باخت ابراز میدارم.

                                                                                  ارادتمند:سپهر.خ