سلام دوستان عزیز:
خب بلاخره من هم به صرافت افتادم که آپ کنم.البته تشویق ها شما هم بی تاثیر نبود باز مثل همیشه تصمیم دارم از دوستای گلم که توو این ماه خجالتم دادن تشکر کنم.تشکر میکنم از:
شیرین عزیز.یکتا خانوم گل.بهار عزیز.مهشید جون.خانوم یلدا.آرمین سنایی شیطون.بهناز خانوم.دوست گلم خانوم لیلا خوانساری.دوست همیشگی مونا.مریم عزیز.خانوم فلورا.خانوم ونوس عزیز.بدرود مهربون.سحر عزیز.نوشین دوست خوبم که ازش خبر ندارم.سهند عزیز.بزای چند ماه متوالی بانوی اردیبهشت.و در اخر لیلی نیلی دوست تازه وگلم.(اگر کسی از غافله عازم به کربلا جا موند دفعه بعد.)
انسان چیست؟(موجودی اندیشه ور)
درسته اندیشه .نقطه افتراق بین انسان و دیگر موجودات.پس اندیشه خیلی مهمه اینقدر که دکارت(فیلسوف قرن ۱۷)میگه:(می اندیشم پس هستم).همین اندیشه از نظر اون دلیل کافی و وافی برای بودن انسانه.چگونه اندیشیدن از نظر من خیلی مهمه.به اعتقاد من همه چیز در خارج ذهن ما خنثی ست.ومعنای اونها به چگونگی اندیشه ما بر میگرده.تو میتونی از دیدن یک چیز احساس لذت کنی و کس دیگری از دیدن همون چیز احساس تهوع کنه.اون چیز تغییر نکرده تعبیر اون دو نفر با هم فرق داره.تو اگر مثبت فکر کنی همه چیز رو مثبت میبینی و اگر منفی فکر کنی(مثل من) همه چیز رو منفی میبینی.مثبت اندیشی نیاز به تمرین داره.شعار نمیدم خودم امتحان کردم.هر لحظه فکر منفی میاد توو ذهنت جلو اوونو بگیر و جای گزین او یه فکر خوب کن.اینطوری با مسائل راحت تر برخورد میکنی و زندگی آروومی رو خواهی داشت.تو میتونی به خوبی فکر کنی به عشق.همه چیز رو عاشقانه ببین حتی اگر کس یا چیزه خاصی وجود نداره.چرا که باید سعی کنی عشق و محبت و احساس های خوب از درون به بیرون منتقل بشه.(آهای عاشق پیشه به شما هستم).نه بلعکس.
سنی رو یادت میاد که بدون معشوقی خاص همیشه عاشق بودی؟
ارادتمند :....
